Afl. 22: Giel van Genugten en Frans van Gerven, oprichters van de vijftienjarige WensAmbulance Brabant
Onderstroom, de staat van sociaal nederland
Tekst: Hans Matheeuwsen I Foto’s: Thijn Vorstenbosch/DCI Media
“De wensambulance deed in 2008 zijn intrede in Nederland en zo zijn wij ook aangestoken: dat kunnen we in Brabant ook opzetten. In 2010 speelden we met de gedachte; een jaar later is de Stichting WensAmbulance Brabant officieel opgericht. We bestaan vijftien jaar. In juni van 2011 voerden we de eerste wensreis uit. We waren gepensioneerd, of met functioneel leeftijdsontslag zoals dat heet. We hebben allebei jarenlang bij de regionale ambulancedienst gewerkt. Frans als chauffeur en ik als verpleegkundige. Vaak samen. Valkenswaard was onze standplaats. Tijdens ons werk liepen we er wel eens tegenaan dat we wat meer zouden willen kunnen doen voor terminaal zieke patiënten. Er zijn nog teveel patiënten die overlijden zonder dat ze echt alles hebben afgesloten. We mochten wel eens terminaal zieke mensen die een laatste wens hadden vervoeren. Vaak gebeurde dat ’s avonds.
Toen we begonnen met de wensambulance kregen we alle medewerking van de regionale ambulancediensten in Brabant. We konden twee Chevrolets overnemen en nog een Mercedes Sprinter. Daardoor konden we ook beginnen. Ambulances staan niet op iedere hoek te koop. We hadden een 06-nummer dat gebeld kon worden. Mensen konden zich opgeven via onze site. We communiceerden via de mail. Een kantoor hadden we toen nog niet.
In 2012 werden we gekozen tot Brabander van het Jaar. Toen kregen we de nodige publiciteit waardoor onze bekendheid een vlucht nam. In die eerste jaren werkten veel familieleden, kennissen en oud-collega’s mee. De een had verstand van auto’s, de ander van boekhouding. We waren een soort kennissenbedrijf. We waren ook nog erg gericht op Zuidoost-Brabant. Nog steeds wel eigenlijk.
We huren een garage in Breda. Daar staat een ambulance, evenals in Bergen op Zoom, Someren, Helmond en in Valkenswaard. Van onze 150 vrijwilligers komt bijna de helft uit Zuidoost-Brabant. We hebben 55 chauffeurs, met 45 verschillende beroepen. Afgelopen jaar ontvingen we negenhonderd rit-aanvragen uit heel Brabant. In een week kan wel vierhonderd uur vrijwilligerswerk zitten. Elke wens wordt gehonoreerd. We rijden dagelijks overal naartoe, in Nederland maar ook daarbuiten. We rijden regelmatig naar Lourdes, Spanje, Frankrijk, we zijn in Noorwegen geweest.
Onze hoofddoelgroep zijn mensen in hun laatste levensfase die niet meer de mogelijkheid of de kracht hebben om lang in een auto vervoerd te wordenʼ
Onze hoofddoelgroep zijn mensen in hun laatste levensfase die niet meer de mogelijkheid of de kracht hebben om lang in een auto vervoerd te worden en toch ergens naartoe willen, naar de bruiloft van een dochter, de geboorte van een kleinkind, een dagje strand, een wedstrijd van PSV, het vakantiehuis in het buitenland of gewoon nog een keer naar de biljartclub. Het gaat veelal om bedlegerige mensen.
Ook helpen we mensen die onverwacht bedlegerig zijn en naar een voor hun heel belangrijke eenmalige bijeenkomst willen, denk aan een bruiloft of een begrafenis. Wij vervoeren mensen uit heel Brabant en de aangrenzende regio’s vanuit hospices, zieken- en verpleeghuizen én vanuit huis. Komen er voor een dag meer wensen binnen dan kunnen wij een beroep doen op de landelijke organisatie waardoor de wens altijd door kan gaan. Er komt dan een ambulance van elders deze kant op. Nee staat niet in ons woordenboek.
Wensvragers worden altijd begeleid door professioneel geschoolde verpleegkundigen. Wat ons bindt, is de wens om samen iets bijzonders te betekenen voor mensen in hun laatste levensfase. Voor veel vrijwilligers is het vervullen van een wens een voorrecht. De dankbaarheid van wensvragers en hun families geeft de vrijwilligers voldoening en laat zien waarom dit werk zo waardevol is.
Het bestuur voelt diezelfde verantwoordelijkheid: het zorgt ervoor dat de organisatie professioneel en toekomstbestendig wordt en blijft, zodat iedere vrijwilliger zijn of haar talenten kan inzetten. We doen dit samen. Vrijwilligers geven hun tijd, zorg en betrokkenheid, terwijl het bestuur zorgt voor duidelijke afspraken, goede ondersteuning en heldere communicatie. Door naar elkaar te luisteren, successen te benoemen en nieuwe ideeën een plek te geven, groeien we als organisatie – warm, menselijk én vakbekwaam.
Elke wensreis moet uitstralen dat er met zorg, respect en aandacht gewerkt wordt. Niet alleen voor wensvragers en hun families, maar ook naar de buitenwereld toe. Zo zijn we herkenbaar als een organisatie die het hart op de juiste plek heeft én die haar zaken goed op orde heeft. Voor onze vrijwilligers betekent dit dat ze deel uitmaken van iets groters: samen maken ze een onvergetelijke ervaring mogelijk. Het schenkt voldoening en geeft een diep gevoel van betekenis. Zoals een vrijwilliger het mooi verwoordde: ‘Een wens mogen vervullen is een privilege’.
Het vervoer met de ambulance is kosteloos. Dat kan omdat wij uitsluitend met vrijwilligers werken. We hoeven dus geen loonkosten af te dragen. Wij leven van donaties en die komen op allerlei manieren tot stand. We ontvangen gulle giften van scholen, verenigingen, particulieren en bedrijven die ons een warm hart toedragen. Collectes worden ten gunste van ons gehouden, kinderen houden sponsorlopen, bedrijven kiezen ons als maatschappelijk doel. Ook van wensaanvragers zelf of hun familie ontvangen we donaties. Een mooie waardering voor ons werk.
Wij zijn een financieel gezonde organisatie met een grote gunfactor. Elke euro gaat naar de stichting. We zijn CBF erkend, dat wil zeggen dat wij voldoen aan de kwaliteitseisen van de Toezichthouder Goede Doelen in Nederland. Bedrijven helpen mee om onze auto’s te onderhouden, waaronder de Mercedesgarage. In geval van schade worden we ook geholpen. Een schadeherstelbedrijf zorgt dat alles er dan weer netjes komt uit te zien. We kunnen niet het risico lopen dat een auto onderweg uitvalt.
Het is geen goedkope hobby… Al met al gaat er jaarlijks zo’n 2,5 ton om in de stichting. We zitten in een mooi, verbouwd pand in Valkenswaard; we lijken inderdaad wel haast een bedrijf. Frans zit in het bestuur. Hij zit ook nog de dagelijkse leiding. Hij zorgt mede dat alles blijft rijden. Ik heb een pas op de plaats gemaakt. Het kost energie om alles in stand te houden maar het levert vooral ook veel resultaat op. We hebben nooit incidenten gehad en dat is ook veel waard.
Het grote verschil met de reguliere ambulances is dat wij niet dezelfde apparatuur aan boord hebben. Wel een AED, een verbandtrommel en wat verzorgingsmiddelen. De brandcard-matrassen zijn aangepast voor beter ligcomfort. We beschikken over een hooverboard oftewel een luchtgeveerde brandcardtafel, terwijl de auto ook nog luchtgeveerd is. Onze wagens hebben rondom glas zodat de wensvrager naar buiten kan kijken. Andersom kan niet vanwege de privacy. Er kunnen twee familieleden mee in de auto. We hebben aanhangers voor een aangepast bed, een All Terrain Brandcard met grote luchtbanden of speciale apparatuur van de zieke. De aanhangers worden vaak ingezet bij meerdaagse reizen naar het buitenland.
Wij rijden echt op comfort. We vervoeren mensen die erg ziek zijn of veel pijn hebben. Chauffeurs die voor ons gaan rijden, krijgen eerst instructie van een instructeur die ambulancechauffeurs opleidt. Wij werken de chauffeurs zelf helemaal in. Ze moeten vooral voorzichtig rijden. Daarnaast zijn de chauffeurs volwaardige partners in het geheel. Zij moeten ook met mensen kunnen omgaan. Je moet mensen kunnen helpen, in binnen- en buitenland. Dat doen we allemaal gewoon samen.
Wij rijden altijd met z’n tweeën. Je bent toch met een zware auto op stap, soms moet er getild worden. Het is toch een hele verantwoordelijkheid. Wij blijven wel altijd op afstand. De mensen moeten samen kunnen zijn. Als je de verhalen van de vrijwilligers hoort dan weet waarvoor je het doet. Als je ziet dat mensen en hun familie genieten van een dag weg. Bij de ambulancedienst hebben we veel zware dingen meegemaakt maar dit is vaak gewoon ontroerend. Iemand die afscheid nam van haar paard. En op de terugweg zei dat ze eigenlijk bij haar paard had willen inslapen.
Het is dankbaar en zinvol werk. We hopen ook in de toekomst veel ernstig zieke mensen nog één keer naar hun favoriete plek te kunnen brengen. Onze vrijwilligers zijn onze kracht. In 2030 zijn we een nóg professionelere vrijwilligersorganisatie, met duidelijke structuren, goede digitale ondersteuning, transparante communicatie, korte lijnen en scholing die echt helpend is in de praktijk. Vrijwilligers voelen zich welkom en gewaardeerd vanaf de eerste dag en ze vervullen wensreizen met betrokkenheid, aandacht en deskundigheid.
Zo groeien we uit tot een wensgerichte, warme en professionele organisatie waarin iedereen zich thuis voelt. En bewaren we de balans tussen warmte en betrokkenheid enerzijds, en professionaliteit en continuïteit anderzijds. Terwijl steun van inwoners, bedrijven en organisaties in Brabant ons werk mogelijk maakt. Door al deze factoren blijven we een veilige en sterke organisatie, gedragen door de samenleving. Zichtbaarheid en vindbaarheid zijn daarbij essentieel.”
_________________________________________________
Wensambulance brabant
Nog een laatste maal het ouderlijk huis zien, naar familie toe of een dagje naar het strand? Voor mensen die niet lang meer te leven hebben, is dat echt niet altijd vanzelfsprekend. WensAmbulance Brabant brengt terminaal zieke mensen nog één keer naar hun favoriete plek. Kent u iemand die ernstig ziek is of hebt u zelf een laatste wens? Wij regelen het!
Zie voor meer informatie:
www.wensambulancebrabant.nl
Mailen kan ook, naar:
info@wensambulancebrabant.nl
_________________________________________________
