Frits Bovers 25 jaar voorzitter van het even oude PSV Fans United
Onze afspraak bij hem thuis in de Bennekel is niet toevallig op de geboortedag van Elvis: 8 januari. Bij leven zou de charismatische Amerikaanse zanger 91 zijn geworden. Een leven zonder zijn idool is echter al lang realiteit voor Frits Bovers – Elvis overleed in 1977 – maar een leven zonder PSV is gewoonweg ondenkbaar voor de voorzitter van PSV Fans United. De supportersclub bestaat 25 jaar; Frits is net zolang voorzitter. Maar nog belangrijker in zijn leven acht hij inmiddels zijn gezondheid en zijn familie. „Ja, maar daar kom je naderhand pas achter hè.”
Tekst: Hans Matheeuwsen | Foto’s: Eddie Mol, Eugene van de Laar
Frits Bovers (65) is een geboren en getogen Eindhovenaar die opgroeide in de Palingstraat in Gestel en naar het Gemeentelijk Lyceum Eindhoven (GLE) ging. Het leven behandelde hem niet bepaald mild. Zijn moeder stierf op 46-jarige leeftijd, hij ontvluchtte de nieuwe relatie van zijn vader en ging in een caravan op woonwagenkamp Doolplein in Tongelre wonen. Hij hing rond op het Plataanplein of in de Vlucht. Werd lid van de Elvisbende, later de Rocking Rebels, en zo ook haast automatisch van de harde supporterskern van PSV. Ze waren geen lieverdjes. In zijn jeugdjaren was het regelmatig knokken in de stad.
Frits woonde daarna met zijn vrouw en kinderen in de Bennekel. Tot zijn nog immer grote verdriet overleed zij achttien jaar geleden aan een hersentumor. Hij hertrouwde met notabene een Rotterdamse. Zelf overleefde Frits tot twee keer toe darmkanker: „Serieuze shit ja.” Zijn dochter en oudste kleinzoon bleken hetzelfde afwijkende gen als hij te hebben. Hij heeft nog een zoon en vijf kleinkinderen. Een oom bracht hem de liefde voor PSV bij. Hij trapte met de zoon van de terreinknecht wel eens een balletje in het PSV-stadion. Dat kon toen nog. Er is veel veranderd. Frits is zelf ook veranderd: van een opstandige jonge fan in een volwassen, realistische bestuurder. Op het jubileumfeest van PSV Fans United medio januari in stadionbar de Aftrap waren zowel de PSV-directie als de Eindhovense burgemeester aanwezig.
We zijn alleen wat fanatieker. Wij zoeken het randje op maar nooit er overheen’
Zijn huis vol memorabilia is een spiegel van zijn ziel. Na Elvis is rockabilly zijn favoriete muziek. In zijn leven verruilde Frits zijn rebelse kuif voor een kale kop, wat hem de bijnaam ‘Kale Frits’ opleverde. Inmiddels is hij tot en met zijn schedel volgetattoeëerd met zijn levensverhaal, wat gemakkelijk intimiderend kan overkomen. Want Frits is ook nog eens geen kleine jongen, al is hij vanwege een leververvettting behoorlijk afgevallen. Zijn verschijning maakt hem herkenbaar uit duizenden en daardoor misschien ook wel Eindhovens best gekende PSV-supporter in binnen- en buitenland. Misschien was hij ook ooit PSV’s meest gevreesde fan. Gevormd door de weerbarstigheid van het leven is hij inmiddels de rust zelve. Nu is zijn doel
vooral dat de club waarvan hij houdt niet wordt beschadigd.
Randje
Frits zou je behalve super-Eindhovenaar ook een succes-supporter kunnen noemen. Als voorzitter van PSV Fans United maakte hij elf kampioenschappen mee en won de club vier KNVB-bekers en elf Johan Cruijff-schalen. De lijst met prijzen demonstreert de dominantie van de Eindhovenaren in de nationale voetbalcompetitie sinds de millenniumwisseling. Eindhoven mag zich met recht voetbalhoofdstad van Nederland noemen en Frits is een van de supporters die zich mag wentelen in de sportieve successen van de club.
Dan hebben we het nog niet gehad over de ambities van PSV in de nabije toekomst. Hoe groot kan PSV Fans United worden als PSV in 2030 speelt in een voetbalstadion met 56.125 zitplaatsen in plaats van de huidige 35.000? PSV Fans United telt nu zo’n achttienhonderd leden. Ze komen uit het hele land. De club komt voort uit de Stichting Oost die evenals tegenhanger West bestond totdat toenmalig PSV-voorzitter Harry van Raaij het tijd vond voor serieus overleg met de supporters. Naast de officiële supportersvereniging werd dat het nieuwe maar niet minder officiële PSV Fans United, verklaart Frits. „We zijn alleen wat fanatieker. Wij zoeken het randje op maar nooit er overheen.” Het logo van PSV Fans United bestaat een roodwit gestreept wapenschild dat links wordt vastgehouden door de leeuw van Oost en rechts de stier van West met in het midden een oude voetbal. Daaronder staat de ‘wapenspreuk’ Eendracht maakt macht.
Sjaaltjes
PSV Fans United onderscheidde zich al gauw door de diverse sfeeracties op de tribunes. Grote kleurig beschilderde doeken werden bij speciale wedstrijden en gelegenheden door leden op de Noordtribune ontrold. De doeken waren een rib uit hun lijf. De inspiratie daarvoor haalde Frits uit het buitenland. Bij het betreden van het veld liep de tegenstander er recht tegenaan. Tegenwoordig hebben ze nog maar één doek van negenhonderd vierkante meter. Meer ruimte is er niet meer, letterlijk en figuurlijk. PSV heeft elke plek in het stadion hard nodig voor zijn supporters. „Ja, dat snap ik wel”, zegt Frits. „Zo’n doek is een behoorlijk gewicht en neemt veel ruimte in beslag. Voetbal is geld. Dan kun je wel de kont tegen de krib gooien maar we hebben nog steeds genoeg aan de club te danken dus werken wij daar graag aan mee.”
Frits maakt ook al 25 jaar het clubblad van PSV Fans United. In januari verscheen het honderdste nummer. Full color, vol advertenties. Hij had graag wat meer interviews met voetballers geplaatst maar dat zit er niet meer in. Dan staat ie elke thuiswedstrijd met een kraam vol merchandise bij de door PSV Fans United geregelde nostalgische poort van Oost van het Philips Stadion. „De sjaaltjes zijn het best verkopende artikel”, weet Frits. „We proberen elke keer weer iets leuks te verzinnen. Samen met de supporters. Kijk, ik ben ook geen brave jongen geweest hè. Ik snap een hoop dingen. Maar ik snap niks van de bivakmutsjes. En allemaal in het zwart. Trek dan iets roods aan. Wij droegen geen bivakmutjes. Iedereen kende ons. We kwamen zelfs op tv. Ik heb drie stadionverboden gehad. Nou, jammer dan. Niet janken. Dat was het spel en dat wist je.”
Ik heb drie stadionverboden gehad. Nou, jammer dan. Niet janken. Dat was het spel en dat wist je’
Fanatisme
De haat-liefde verhouding met het gezag is altijd gebleven. Als voorzitter van PSV Fans United maakte hij deel uit het lokale convenant Voetbal en Veiligheid waarin club, supporters, politie, justitie en gemeente samenwerken. Één keer is hij eruit gestapt, toen de Aftrap dicht moest vanwege ongeregeldheden bij PSV-Galatasaray. „De burgemeester sloot de Aftrap drie maanden zonder overleg. Daar was ik het absoluut niet mee eens. We zijn weggebleven tot zijn ambtstermijn erop zat.” PSV vroeg Frits terug. Tot dit seizoen. Er is nog wel regulier veiligheidsoverleg maar de supporters maken geen deel meer uit van het convenant, aldus Frits. „Ik kan ermee leven. En wij hoeven niet meer met het vingertje te wijzen naar onze eigen leden.”
Het leven kreeg hem weliswaar klein, reflecteert hij, maar Frits kan zich nog steeds druk maken over PSV. „Als PSV verliest dan ben ik daar wel een paar dagen ziek van ja. Ik kan niet tegen mijn verlies. Tegenwoordig kan ik me goed beheersen maar vroeger vlogen de kaarten of het Strategobord door de kamer. Dat fanatisme zit er nog steeds in. Vanwege mijn gezondheid beschik ik inmiddels over de nodige discipline. Eet gezond. Drink een biertje op z’n tijd. Ik voel me op zich prima, gebruik al 2,5 jaar geen medicijnen meer. Ik ga niet veel van huis, ben ook lid van een brotherhood, zij helpen mij. Ik stond in Griekenland, ons favoriete vakantieland, nog in de krant. Op de foto met de tattoo van de Griekse vlag aan de ene kant en aan de andere kant het portret van Elvis. En vergeet onze hoogtepunten niet: de Harry van Raaij Cup en ons bezoek aan Frits Philips in 2005. We hebben meebetaald aan de beelden van Willy van der Kuijlen en Coen Dillen voor het stadion en Meneer Frits op de Markt. Berry van Aerle is onze ambassadeur. Kijk, dat vind ik nou mooi.”
