Ex-tophockeyer Harrie Kwinten combineert zijn skills als De Bedrijfsatleet
Harrie Kwinten was tophockeyer. De enige mannelijke wereldkampioen die we binnen de gemeentegrenzen van Eindhoven kennen. Na zijn sportcarrière vervulde hij commerciële functies bij onder meer consultancybedrijven, zowel nationaal als internationaal. Nu combineert hij zijn skills als coach op het snijvlak van topsport en business onder de noemer De Bedrijfsatleet. Zijn credo: ‘Doen is de beste manier van denken’. „Dat schreeuw ik al heel lang van de daken.”
Tekst: Hans Matheeuwsen | Foto’s: : Margot Jans
“Topsport en business lijken op het eerste gezicht twee verschillende werelden, maar in de kern draaien ze om hetzelfde: presteren op het hoogste niveau. Als voormalig topsporter, wereldkampioen hockey en deelnemer aan de Olympische spelen, weet ik precies wat ervoor nodig is om continu te verbeteren, onder druk te presteren en een winnende mindset te ontwikkelen”, betoogt de geboren en getogen Eindhovenaar.
De dood van zijn zus bracht een kentering bij Harrie teweeg. Het bestaan kan zomaar voorbij zijn, hij wilde nog iets met zijn leven doen, iets teruggeven aan de samenleving maar er moest ook brood op de plank komen. Wie hem een beetje kent, weet dat met zijn komst altijd veel energie binnenkomt. Die wilde hij ten positieve aanwenden, in combinatie met zijn psychologische kennis en ervaring door vijftien jaar topsport én zijn jarenlange expertise in het bedrijfsleven. Wie zich aan hem verbindt, doet dat voor honderd procent, is zijn voorwaarde. Ja, soms is hij too much, erkent hij, „maar ik kan niet de helft van mijn energie thuis laten.”
„Met De Bedrijfsatleet breng ik de principes van de topsport naar het bedrijfsleven. Net zoals een atleet elke dag traint om beter te worden, moeten bedrijven, leiders en teams zich blijven ontwikkelen om te winnen in hun markt. Dat doe je niet alleen met theorie, maar vooral door te doen, analyseren en bijsturen – net zoals in de sport”, aldus Harrie.
„Of het nu gaat om het veld – business performance mentoring -, het team – business executive mentoring -, het scouten – business scan – of fans – business development mentoring -, De Bedrijfsatleet helpt organisaties om structureel beter te presteren. Want in business geldt net als in topsport: winnaars zijn niet degenen met het meeste talent, maar degenen die het beste voorbereid zijn.”
Winnaars zijn niet degenen met het meeste talent, maar degenen die het beste voorbereid zijn.
Vijfde versnelling
Harrie hockeyde vijftien jaar bij Oranje-Rood-voorloper Oranje-Zwart. Daarvoor speelde hij bij HTCC, was een talent en switchte op zijn zeventiende naar OZ. Hij werd nooit kampioen met de club maar als international wel onverwacht wereldkampioen in 1990 in Pakistan. „We speelden in de finale tegen Pakistan. Op de tribunes zaten zestigduizend gillende Paki’s, wat ouders en KLM-stewardessen”, zegt hij met zijn bekende sceptische humor. „Ik speelde de finale niet; in die tijd was er nog geen interchange. Ik voelde me wel volwaardig lid van het team: als je speelt, sta je er, en dan moet je duizend procent leveren. De kracht van het team wordt mede bepaald door de kracht van de bank.”
Bij de Olympische Spelen in Barcelona twee jaar later ging het mis. „Door wat misplaatste arrogantie. We zagen wel waar het schip strandde. Want we waren topfit, gingen ervoor en waren toch wereldkampioen geworden? Maar dan mis je net die paar procent die nodig zijn voor een topsport-prestatie. Daarom moet je altijd zorgen dat je ook atleten in je managementteam hebt. Topsport-mentaliteit is een attitude die je hebt, of niet. Ik heb die. Ik kan er niets aan doen. Ik sta ermee op en ga ermee naar bed. Wij dachten het zonder te redden, dat lukt niet, dan ga je eraf. Je moet altijd in zijn vijfde versnelling spelen, en niet in de vierde. Hoeveel coaches hoor je niet zeggen: we begonnen slecht aan de wedstrijd. Gelul! Dat stoort mij enorm. Bovendien zijn zij verantwoordelijk voor de voorbereiding van hun spelers.”
Topsport-mentaliteit is een attitude die je hebt, of niet. Ik heb die’
Padellen
Na zijn sportieve carrière probeerde Harrie het nog een tijdje bij Oranje-Zwart maar spelen op een lager pitje beviel hem niet. Harrie gaat alleen maar tot het gaatje, zegt hij: „Ik was er klaar mee. Er wordt in Nederland te weinig op honderd procent getraind. En hoe speel je op de wedstrijddag dan wel voluit? Dat is de wet van afnemende meeropbrengst: je kunt trainen en trainen maar als dat nooit op honderd procent kan, ga dan padellen of zo… Ja, dat meen ik.”
Ook in coachen had hij niet zo’n zin. „Dan heb je verlengstukken van jezelf nodig in het veld… Er zit een hoop waarheid in sportpsychologie. Wat was volgens Cruijff de impact van een rode kaart? Het team van tien denkt: godverdomme, we hebben een man minder; we moeten harder werken. Die elf denken: dat is lekker; we hebben een man meer… Nou, wie staat er dan mentaal voor op dat moment?”
Harrie is erelid van Oranje-Zwart cq Oranje-Rood. Zijn betrokkenheid bij het spelletje bestaat nog uit het becommentariëren van tophockeywedstrijden voor Viaplay. „Ik ben niet echt actief bij de club Oranje-Rood betrokken. Voor Viaplay moet ik natuurlijk wat neutraler zijn; ik krijg ook wedstrijden van Oranje-Rood toebedeeld. Mensen horen toch wel dat ik uit Eindhoven kom. Ik zal mijn afkomst nooit verloochenen. Ik ben mijn eigen nulmeting. Ik kan de wedstrijd lezen, zie technisch wat er gebeurt. Als er ergens een Argentijnse speler uit de hoge hoed wordt getoverd, verdiep ik me wel in hem.”
Wie ben jij? Waar sta je voor? Wat wil je echt? Dat is de taal van het hart’
Mensenmens
Harrie beschouwt zichzelf als een gewone, gezellige Brabantse jongen in de categorie what you see is what you get. Dat geldt tevens voor zijn coaching als De Bedrijfsatleet. „Ik doe geen rollenspellen, ik ga met je het veld in”, legt hij uit. „Kijk, het stikt van de coaches. Ten opzichte van velen heb ik een unieke propositie want wie is er wereldkampioen geworden of heeft deelgenomen aan de Olympische Spelen? Van alles wat jij kent en kunt, volg ik de tien, twintig, zeventig procent-regel. Tien procent heb je formeel geleerd, twintig procent is wat je van collega’s opsteekt en zeventig procent is het gevolg van begeleiding en coaching in het veld.
Ik barst nog steeds van de creativiteit maar wil me nu op De Bedrijfsatleet focussen. Ik ben geen psycholoog, ik ben geen dokter, ik ben geen HR-manager. Ik perform langs de as van IQ en EQ, en langs die van SQ: de spirituele quotiënt: Wie ben jij? Waar sta je voor? Wat wil je echt? Dat is de taal van het hart. Dan heb je ook nog FQ, dat is de fysiologische as: hoe fit ben je? Dan koppel ik je aan een coach op dat vlak. Ik doe niet alles zelf, werk samen met anderen.
Kijk, ik kom niet alleen gezellig langs, ik speel geen rol, ik steek geen parochieverhaal af maar ik heb een dik werkboek, je moet aan de bak want doen is de beste manier van denken. Ik ben een blijver, minimaal zes maanden. Ik krijg hier echt energie van. Commercie was lang mijn comfortzone. Maar ik ben een mensenmens en intrinsiek geïnteresseerd in anderen. Ik neem mensen serieus en echt mee. Da’s best een frustratie: ik had hier tien, vijftien jaar eerder mee moeten beginnen.”
