Succesvolle regionale businessvrouwen in reality-show Videoland
De één is een doorgewinterde modekoningin met vastgoed in drie landen, de ander bouwt aan een miljoenenimperium in de bouw. Samen vormen ze het kloppend hart van The Real Housewives van het Zuiden. In het oog van de storm: Marjan Strijbosch en Chayenne Muller. Tijd voor een gesprek met de jongste en de oudste regionale ‘huisvrouw’ over status en strijd, in stijl uiteraard.
Tekst: Lisette Gerbrands | Foto’s: Eddie Mol
Sinds april is de Videoland-serie hét gesprek van de dag. Niet alleen in Zuid-Nederland, maar ook daarbuiten. Ook op social media worden de afleveringen breed uitgemeten. Fans smullen van perfect gelakte drama’s, emotionele uitbarstingen op hakken van twaalf centimeter met levens waar de gemiddelde Quote-lezer van zou slikken.
Publieksmagneet
De fontein borrelt naast het zwembad. Zuid-Frankrijk? Nee, net over de grens. Geen doorsnee villa, maar een Vlaamse oase in full Marjan-style. De grande dame van de serie ontvangt ons met flair én vuur. Omdat haar Eindhovense penthouse, compleet met spiegelmuren en een garage voor de Rolls-Royce, al een jaar te koop staat, gaat ze verbouwen voor een nieuwe verkoop-impuls. „De spiegels gaan eruit, er komen moderne banken in, en grote palmen in een bloembak. Klaar.” Ze zucht. „Ik heb ooit een bizar hoog bod afgeslagen. Achteraf heb ik daar wel spijt van. Mijn moeder zei altijd: als de trein langskomt, moet je instappen.”
Die ondernemerszin maakt haar tot een publieksmagneet. De camera’s registreren haar temperament, de vete met Brigitte, en de nu al beruchte bruidsmeisje-affaire. Marjan: „Ik zei op de reünie tegen Ramona: ‘Schat, je was geen bruidsmeisje. Klaar.’ Ik gaf haar ook respect want ze werkt hard, maar over mijn rug klimmen? Vergeet het.”
Marjan: Ik lag tien dagen op de intensive care en heb gevochten voor mijn leven
Serieuze businessvrouwen
Tegenover Marjans flamboyante aanpak staat Chayenne Mullers zakelijke precisie. Jonger, bedachtzamer, met een hoofd voor cijfers en een hekel aan tijdverspilling. Als CEO van het familiebedrijf in de bouw werd ze getipt door vriendin Ramona Koonings om mee te doen. „Ik dacht: tof, een programma over serieuze businessvrouwen. Dat bleek ietwat optimistisch.” De opnames verliepen stroperig. „Zinnen inspreken, wachten, nog eens opnieuw. Uiteindelijk nam ik mijn laptop maar mee.”
Zichzelf terugzien vond Chayenne confronterend. In de montage werd ze neergezet als het ‘preutse meisje’. „Het leek alsof ik helemaal van slag was door een scheldwoord en dat ik het shockerend vond dat Brigitte een bordeel runt, maar geloof me: in de bouw hoor je wel erger. Wat je niet zag, is dat ze ineens begon te schreeuwen toen de camera’s uit waren. Dáár heb ik iets van gezegd. Omdat dat niet is uitgezonden, lijkt het nu alsof ik moeite had met wat ze zei, terwijl het ging om hoe ze het zei. Ik run een bedrijf en weet heus mijn mannetje te staan, maar ik kwam niet voor drama om het drama.”
Krystle en Alexis
De dynamiek tussen Marjan en Chayenne doet denken aan een moderne versie van Dynasty. „We zijn soms net Krystle en Alexis”, grijnst Chayenne. „Het ene moment klikken we, het volgende niet.” Marjan: „Ze komt op voor haar vriendinnen. Dat waardeer ik.” Chayenne: „Ik vond dat je Ramona te fel aanviel in de keuken. Het ging om de toon. Maar ik snap ook: als je voor jezelf opkomt, lijk je al snel fel.”
Verwaarloosd
Beiden weten inmiddels hoe reality-tv werkt. „Ze knippen en plakken vanalles door elkaar”, zegt Marjan. „Wat ik aan het eind zeg, zetten ze aan het begin.” Toch is er geen script, vertelt Chayenne. „De productie geeft suggesties zoals ‘het zou leuk zijn als je je hakken aan doet’, maar het is aan jou wat je ermee doet.” Ondertussen wordt er ook gewoon gewerkt. „Ik heb net ons huis in Florida verkocht,” vertelt Marjan nonchalant. „Het stond twee weken online en we kregen de hoogste prijs.” Luxe is voor haar geen statussymbool, maar een levensstijl. „Toen we ons huis in België verkochten, maakten we flinke winst. Uiteindelijk hebben we het weer teruggekocht. Het was zo verwaarloosd, dat deed me enorm verdriet. Inmiddels ligt het er weer knap bij.”
Afgunst
Achter Marjans bling schuilt een rauw ondernemersverhaal. Geen privilege, maar pure vechtlust. „Voor mijn eerste winkel in Breda maakte ik de collectie zelf. Overdag stond ik in de zaak, ’s avonds bracht ik bestellingen rond. Op een gegeven moment had ik 27 thuisnaaisters, en portiers voor de deur.”
Die vechtlust begint al vroeg. Marjan groeit op in een gezin van acht kinderen, en verhuist als jong meisje met haar ouders van Eindhoven naar het ijskoude Canada. „We stonden in de vrieskou te wachten op de schoolbus, soms bij min veertig. Mijn wangen bevroren gewoon. Vanwege mijn zwarte haar, ogen en lange wimpers werd ik gepest: ze noemden me ‘kat’. Jongens prikten me met spelden, maar ik durfde niks te zeggen.”
Op haar zestiende keert ze alleen terug naar Nederland, naar Breda. „Ik had een fiets, maar geen geld. En dan moet je het maar maken.” Jong en onervaren raakte ze zwanger. „Er was geen pil, geen abortus. Ik maakte kinderkleertjes, en later make-upte ik meiden met Max Factor. Zo begon het.” Haar eerste winkel was direct een succes: 1.600 gulden omzet op dag één. Met het succes kwam ook afgunst. ‘Wat doet dat Canadese meisje hier?’, ‘Waarom staan mensen bij haar in de rij?’ werd er gezegd.” Kort na de geboorte van haar dochter werd ze thuis zwaar mishandeld. „Ik lag tien dagen op de intensive care en heb gevochten voor mijn leven.” Dertig jaar lang zwijgt ze over dat trauma. „Je schaamt je. Het blijft in je lichaam zitten.” De angst blijft lang, zelfs toen het succes zich opstapelde. „Ik kocht een huis, maar durfde er de eerste nacht niet te slapen. Ik nam een butler en kok om me veilig te voelen.”
Toch blijft Marjan bouwen. En ze houdt vast aan haar ondernemerschap. „Mensen zeggen: alles wat jij aanraakt verandert in goud. Ze vergeten alleen wat eraan voorafging. Het is vooral als ik iets doe, doe ik het goed. Of ik doe het niet.”
Chayenne: Ik draag net zo makkelijk een helm als een lipstick. En als het even kan: allebei tegelijk
Imperium uitbreiden
Chayenne herkent Marjans instelling. De twee delen een werkethos dat niets aan het toeval overlaat. „Ik wilde vroeger zangeres worden. Alleen ik zing vals”, lacht ze. „Ik ging Entertainment Management studeren en werkte ’s avonds in de horeca. Tot mijn vader zei: ‘Waarom ga je niet ’s avonds studeren, dan kun je overdag bij mij in het bedrijf werken.’ Zogezegd, zo gedaan.” En met succes.
Achter de warme uitstraling van Chayenne schuilt namelijk een rasondernemer met een duidelijke missie. Als CEO van het bouwbedrijf dat haar vader oprichtte, leidt ze nu met vaste hand een miljoenenbedrijf in een traditionele mannenwereld. Onder haar leiding groeide SRBA Group uit tot een organisatie met drie gespecialiseerde businessunits, en met een buy-and-buildstrategie is ze bezig haar imperium uit te breiden. „We bouwen letterlijk en figuurlijk aan iets groots. We hebben afgelopen jaar een overname gedaan van een cleanroom-bedrijf in de Verenigde Staten.”
Terwijl de camera’s draaien en de hakken klinken, blijft Chayenne scherp op cijfers en kansen. „Ik draag net zo makkelijk een helm als een lipstick. En als het even kan: allebei tegelijk”, zegt ze droog. „Ik vind het heerlijk wanneer ik mee kan helpen op de bouwplaats. Om gipsplaten te tillen heb ik te weinig kracht, maar wanneer we voor een oplevering moeten opruimen en schoonmaken of als er wanden geïsoleerd moeten worden dan vind ik het stiekem nog altijd leuk om mee te helpen. Ik houd niet van een piramidestructuur. Binnen ons bedrijf doen we echt alles met elkaar, we doen het samen, met elkaar.”
Bewerkte werkelijkheid
Dat de realityshow hun leven heeft veranderd, staat buiten kijf. Dat het óók een gekleurde versie van de werkelijkheid laat zien, beseffen ze inmiddels maar al te goed. Chayenne: „Er zijn momenten geweest die veel dieper gingen dan wat je op tv ziet. Hopelijk prikken mensen daar doorheen.” Of er een tweede seizoen komt? Chayenne: „We zijn in gesprek. Met de overname in Amerika is het de vraag of ik tijd heb.” Marjan twijfelt geen seconde: „Ik bén The Real Housewife van Brabant. Ze kunnen om me lachen en over me praten, maar ze kunnen niet om me heen.”
