Wisseling in bestuur hockeyclub Oranje-Rood
Wanneer in september het nieuwe seizoen van de Eindhovense hockeyclub Oranje-Rood opgestart wordt, zal Pieter Janssen (59) daar niet bij zijn. De geboren en getogen Eindhovenaar neemt afscheid als voorzitter van de grootste sportclub in Zuid-Nederland.
Tekst: Frank Vonken | Foto’s: Sander Vermeer/DCI Media
„Het is elke september erg druk bij de club”, zegt Pieter. „Maar ik zal er deze keer niet bij zijn. Ik ga op vakantie met mijn vrouw Jeanine. Dat wordt een punt in het proces van loslaten.”
We spreken Pieter voor zijn officiële afscheid, en wel op Bevrijdingsdag in het clubhuis van HC Oranje-Rood aan de Charles Roelslaan. In de aanpalende bestuurskamer is het een drukte van belang. Aan de vooravond van de play-offs in de Tulp Hoofdklasse moeten er extra zaken geregeld worden. Want het eerste mannenteam van Oranje-Rood heeft zich glansrijk geplaatst voor de play-offs. De ploeg van hoofdcoach Ageeth Boomgaardt eindigde namelijk bovenaan in de reguliere competitie.
Willem-Alexander
„We hebben in de play-offs plek voor vierduizend toeschouwers”, aldus Pieter, die over Oranje-Rood praat of het zijn tweede familie betreft. „Dat zijn meer mensen dan er naar de reguliere competitiewedstrijden komen kijken. Er moest dus een extra tribune geregeld worden. De grote hoofdtribune is tijdens reguliere competitiewedstrijden ook vol, maar play-offs zijn natuurlijk speciaal.”
Pieters tweede familie bestaat uit 2.700 leden, onder wie 1.600 jeugdleden. Een dergelijk grote familie vereist veel aandacht. „Ja, je moet goed voor de mensen zorgen”, beaamt hij. „Je wordt voorzitter omdat je het alle clubleden, vrijwilligers en sponsors naar de zin wil maken. Je staat er niet steeds bij stil, maar de leden voelen zich ontzettend betrokken bij Oranje-Rood. We merkten dat met name in de coronatijd. We werden platgebeld: Wanneer mogen we weer naar de club komen? Corona was een levensgrote uitdaging”, vervolgt de scheidend voorzitter. „Het komt als een orkaan op de club af, je wordt zwaar op de proef gesteld. Hoe houd je in die storm het schip overeind, hoe houd je de mensen aan boord?”
Crisismanagement en continuïteit vormen zijn vak, Pieter heeft samen met zijn vrouw een consultancybedrijf. „Dat was ook in coronatijd handig”, zegt hij. „Maar het lukt nooit in je eentje dat schip door die storm te loodsen. Bestuur, commissies en veel vrijwilligers hebben het samen gered door slim en keihard te werken. Er zijn nauwelijks leden vertrokken, en dat geeft voldoening. In Eindhoven krijg je dingen voor elkaar. Dat kenmerkt zowel de stad als onze club. We ontvingen tijdens corona zelfs uit onverwachte hoek steun. Zo kwam Koning Willem-Alexander destijds een kijkje nemen bij ons. Hij toonde zich zeer geïnteresseerd in het wel en wee van de club. We spraken wat later een tweede keer met de koning, maar dan online. Ja, daar ben ik trots op.”
Maar we hebben er zin in’, besluit Birgit. ‘We willen erg graag aan de slag. Waarom? Omdat we van de club houden’
Respect
HC Oranje-Rood bestaat uit drie entiteiten: de vereniging, de Exploitatie BV en de Stichting Tophockey & Businessclub. Pieter is sinds 2019 voorzitter van deze drie entiteiten. Behalve dat dit een grote verantwoordelijkheid is, brengt de combinatie een hoop werk met zich mee. „Maar ik heb het nooit als een last ervaren. Ik kreeg er juist energie door. Beschouw je het als een last, dan zit je niet op de goede plek.”
Pieter was vanaf eind 2015 als vicevoorzitter betrokken bij de fusie tussen Oranje Zwart en EMHC, waaruit Oranje-Rood ontstond. „We gingen 1 juli 2016 open”, zegt hij. „Het nieuwe stadion en het clubhuis waren op tijd af. En er lag een mooi nieuw hoofdveld. Mijn rol in dat traject? Je kijkt, samen met anderen, naar hoe je het beste van twee clubs aaneen kunt smeden. En dat doe je met respect voor de twee culturen. Iedereen moet zich thuisvoelen op de nieuwe club. Ik heb daarmee heel bewust rekening gehouden. Ook, wat de bestuurlijke bezetting betreft, ben je er op die manier mee bezig. Ik vind dat daarin een balans moet zijn tussen leden met een Oranje Zwart-achtergrond en leden met een EMHC-verleden. Je moet nooit vergeten dat het in de eerste plaats om mensen gaat.”
Trouw
Het voorzitterschap bij Oranje-Rood is vrijwilligerswerk. „Maar je moet het niet gaan doen, wanneer je het als een statusbaantje ziet”, zegt Pieter, van wie zoon en dochter hockeyen bij respectievelijk HC Amsterdam en Kampong in Utrecht. „Je staat constant aan, en je kunt niet uitchecken. Je bent 24 uur per etmaal bestuurlijk verantwoordelijk. Er is altijd reuring op de club, en veel gebeurt daar overdag. De voorzitter van een zo ‘n grote club moet snel tijd vrij kunnen maken. Ik kan dat omdat ik zelfstandige ben. Hoewel je het iedereen naar de zin probeert te maken, moet je weleens nee zeggen. Ik luister naar iedereen, maar het belang van de club staat immer voorop. Je kunt niet hier of daar een voordeeltje geven aan het individu. Dat zou ik niet uit kunnen leggen. Niet aan de leden, maar ook niet aan mezelf.”
Trots en dankbaar
Pieter neemt als erevoorzitter afscheid, maar hij blijft betrokken bij de hockeyclub. „Als fan en sponsor”, zegt hij. „Het waren prachtige jaren, waarop ik later met trots en dankbaarheid zal terugkijken. Maar het duurt nog wel even tot de verantwoordelijkheid uit mijn lijf is.” Zijn opvolgers Isabelle van der Zijden en Birgit Slaats gaan een duovoorzitterschap aan. „Ze kennen Oranje-Rood door en door”, aldus Pieter. „En ik heb het volste vertrouwen in beiden. Nou wil ik straks absoluut niet in de weg lopen, maar ze mogen me altijd om raad vragen.”
_______________________________________________
‘We hebben er veel zin in’
De opvolgers van Pieter Janssen als voorzitter van HC Oranje-Rood zijn Isabelle van der Zijden (47) en Birgit Slaats (54). Isabelle neemt de vereniging voor haar rekening, Birgit gaat zich bemoeien met de Exploitatie BV en de Stichting Tophockey & Businessclub.
Beiden krijgen dus eigen taken, maar ze zijn gezamenlijk verantwoordelijk voor het reilen en zeilen binnen de club. De keuze voor het duoschap werd ingegeven door de omvang en breedte van HC Oranje-Rood.
Isabelle is afgestudeerd in het strafrecht. Ze werkt bij de gemeente Eindhoven. „Ik ben bestuurlijk adviseur veiligheid”, zegt ze. „Ik werk dicht tegen het gemeentebestuur aan en dan vooral dicht tegen de burgemeester aan. Ik adviseer in complexe veiligheidsvraagstukken, en ik bereid bestuurlijke overleggen voor.”
Birgit is opgeleid in assurantiemanagement. Na haar studie kwam ze terecht in het verzekeringsbedrijf van haar vader. Zij en Isabelle hebben bij Oranje-Rood een clubverleden als speler én bestuurder. Birgit hockeyde ruim twintig jaar voor toenmalig Oranje Zwart, en ze was onder andere bestuurslid jeugd van Oranje-Rood. Isabelle bekleedde tijdens het voorzitterschap van Pieter eerst de functie van portefeuillehouder senioren, daarna die van secretaris.
Ze hockeyt nog steeds. „Op donderdagavond in DamesDoordeWeeks 4”, zegt Isabelle. „Ik ken Birgit al jaren. Toen haar naam viel, om dit samen met mij te gaan doen, zag ik het meteen zitten. Het gaf me een zekere rust. Je weet ook, wat je aan elkaar hebt.”
„En we zijn niet bang om ons te laten zien”, zegt Birgit. „Het zal niet gebeuren dat één van ons achter de schermen werkt, terwijl de ander lintjes doorknipt. We zijn allebei aanpakkers en we hebben dezelfde clubvisie. We denken dat de combinatie van ons tweeën goed kan gaan werken. Isabelle is gekaderd en wat behoedzamer, ik ben iets impulsiever en directer. We vullen elkaar aan.”
„Één van de speerpunten van de club is een veilig sportklimaat”, aldus Isabelle. „Iedereen moet zich op zijn of haar gemak voelen bij onze club. Wij vinden dat ontzettend belangrijk. Op de momenten dat je je niet op je gemak voelt, moet je natuurlijk bij iemand terechtkunnen.”
„Een veilig sportklimaat is overigens een ander soort veiligheid dan die, waarmee ik bij de gemeente bezig ben. Maar misschien kan mijn expertise op veiligheidsgebied toch ook van nut zijn voor de club.”
De nieuwe voorzitters vinden hun rol binnen Oranje-Rood uitdagend. „We praten hier niet over een kleine club, hè”, zegt Isabelle. „Dat we de grootste sportclub van Zuid-Nederland zijn, vatten we niet licht op.”
„Maar we hebben er zin in”, besluit Birgit. „We willen erg graag aan de slag. Waarom? Omdat we van de club houden.”
_______________________________________________
